بــــــــاران 87 يادمان بچه هاي تخریب

اولین باری که می خواستم جبهه بروم !

baran87 — Sat, 07 Nov 2009 04:56:18 GMT

کلاس دوم دبیرستان بودم . می خواستم بِرم جبهه .فقط دوتا برادر داشتم که هر دوی اُونا هم جبهه بودن . با خواهش و التماس ؛ بابامُ راضی کردم . می دونستم سِنم کمه و اعزامم نمی کُنن . به خاطر همین دوتا عکس و فتوکپی شناسنامه ی داداشم ُ برداشتم ؛ رفتم اعزام نیرو . برگه ی اعزام ُ گرفتم . فکر کردم سرشون ُ گول مالیدم ؛ موقع خداحافظی بهِم گفت : از قول من داداشتو سلام برسون ولی مواظب باش به جای او شهید نشی ها!

.: باران :.

ماسک ها را بزنید ، هنوز شیمیایی می زنند !

baran87 — Sat, 31 Oct 2009 15:25:18 GMT

جنگ تمام شد ... برگشتیم با همه ی سوغاتیامون .

برگشتیم و در جذبه های دروغین محاصره شدیم .

عدّه ای غفلت کردیم و بیمار شدیم .

عدّه ای ماندیم و بی تاب شدیم .

یاد غروب دوکوهه و حاج عمران بخیر.

به آسمان خیره شوید .

عده ای محور نور کاذب و عده ای محو آسمان .

عطر خاک های بی آلایش فکه

و طراوت آب های کرخه را از یاد برده ایم .

بیاییم اندکی به خود بنگریم و اندکی به خاک .

شاید دو باره

سکوت ، هم صحبتمون شود .

خاک ، همدم نگاهمون و اشک ، محرم رازمون .

بگذاریم زنجیر سنگین خاطراتمون ، اسیرمون کند .

بگذاریم اقلیت شویم .

ولی بیت المقدس – والفجر – قادر – کربلای 4 ، 5 و. . . بالاخره مرصاد را فراموش نکنیم .

ماسک ها را بزنید ، هنوز شیمیایی می زنند !

.: باران :.

جيره ي خشك !

baran87 — Wed, 28 Oct 2009 04:22:18 GMT

دو تكه تركش را براي يادگاري برداشته و كف ساكش طوري جا سازي كرده بود كه فكر هيج بني بشري كار نمي كرد !

با درست داشتن برگه ي مرخصي به طرف دژباني حركت نمود .

دژبان تمام وسايلش را از داخل ساك بيرون آورد . بعد از لحظه ي ظاهرا همه چيز لو رفت . دژبان ازش سوال كرد : چند ماه سابقه ي جبهه داري ؟

با دستپاچكي جواب داد هنوز صفر كيلومترم .

دژبان گفت : هنوز نمي دوني خوردنش تركش حلال است ، برنش حرام ؟

او هم كم نياورد و گفت : نميشه جيره ي خشك حسابش كني و سهم ما را حالا كه نخوردم بدهي ببيرم !

.: باران :.

شهید سیدحسین موسوی مقدم و آرزوی شهادت

baran87 — Thu, 24 Sep 2009 05:24:42 GMT

سال 65 يك شب براي نماز شب از خواب بلند شد ، آهسته مرا مي پاييد كه بيدار نشوم ولي من كه از صدای خش خش كيسه خوابش بيدار شده بودم او را مي دیدم كه آماده ي وضو و نماز شب شده . در بين نماز از پشت سر چشمانش را با دو دست گرفتم و مقداري سربه سرش گذاشتم به او گفتم : حاجي اينبار از من فراموش نكني و مرا در خشاب چهل تایی نمازت قرار بدهي ! خنديد و شروع به صحبت كرديم نزديك اذان صبح بود و ازش سئوال كردم حاجي توي اين دنيا چه آرزويي داريد و خيلي اصرار مي كردم . گفت : اگر قول مي دهي تا زماني كه زنده هستم به كسي و حتي به خانواده ام هم حق نداري بگي بهت مي گم . من هم قول مردانه دادم. گفت : من نمي دانم چطوري شده كه خودم را وقف تخريب كرده و عهد كرده ام كه تا عمر دارم در تخريب باشم و از خداوند مي خواهم كه در آخرين عمليات هاي جنگ شهيد بشوم . و حاضر نيستم كه بعد از جنگ را ببينم . گفتم : مگر مي خواهي چند سال عمر كني ؟ حرف جالبي زد . گفت : مگر فكر مي كني كه چند سال ديگر جنگ است . و ادامه داد خلاصه چنين آرزو و عهدي دارم كه در پايان جنگ شهيد بشوم و دقيقاً در آخرين عمليات به نام مرصاد به شهادت رسيد .

.: باران :.

نامرد !

baran87 — Tue, 02 Jun 2009 11:06:18 GMT

برای بزرگنمایی تصویراینجا را کلیک کنید .

نامرد !

خمپاره ي 60

خمپاره اي كه مثل ساير خمپاره ها قبل از اصابت و انفجار ، سر و صدا و سوتي نداشت تا بچه ها فرصت پيدا كنند پناه بگيرند يا خيز بروند و احيانا محل فرود آمدن را تشخيص بدهند .

.: باران :.

وضو به جماعت

baran87 — Sat, 30 May 2009 11:18:11 GMT

کنایه از خیس کردن اطرافیان

وقتی یکی از بچه ها به نحوی وضو می گرفت که آب را به سر و لباس اطرافیان خود می پاشید دیگران به کنایه و اشاره به می گفتند :

« وضو می گیریم به جماعت »

.: باران :.

به بهانه سالروز آزاد سازي خرمشهر

baran87 — Thu, 21 May 2009 11:46:18 GMT

اي فرزند خرمشهر

آهسته تر نگاهم كن

من دلم را

در خرابه هاي خرمشهر

جا گذاشته ام

در مزار پرنده اي كه آشيانه نداشت

آهسته تر نگاهم كن

پرنده اي نيست

آشيانه ها خاليست

دلم

تمام شهر خرمشهر

خانه ماست

.:باران:.

به بهانه ی خانه تکانی و عید نوروز

baran87 — Tue, 24 Mar 2009 17:33:18 GMT

اسفند که به میان راه می رسید باد خنکی در دشت بی انتهای سنگرمان می وزید و از سرمای استخوان سوز شب های زمستان در عملیات بیت المقدس ۲ دیگر خبری نبود، این باد پیغام بهار را با خود داشت.

بهار و عید نوروز را در آن سال های جنگ چندبار در دل طبیعت جبهه بودم. ایام بسیار دل انگیزی بود و طبیعت در زیباترین چهره رخ می نمود.

در مهاباد که بودیم گاهی این بادها باران را هم با خود می آورد؛ از آن باران های سیل آسای سنگین که تا به زمین جبهه ها می رسید آن را مثل چسب بر کف پوتین ها می چسباند.

اما هیچ گله ای نبود، که هر چه از جلوه های طبیعت دیده می شد زیبای زیبا بود. باد و باران را که گفتم. از پرنده های خوش صدا، سبزه های خیس روی زمین، عطر شبنم و در بعضی جاها بوی باروت...

روزهای نزدیک عید سنگرها هم خانه تکانی می شدند. خاک روی آن را کمی بیشتر می کردیم مین ها را تمیز می نمودیم و سیم چین و سرنیزه های نو را برای سفره ی هفت سین آماده می کردیم ، پتوها را از کف نمناک سنگر در آورده و تکانی می دادیم و خاک آن را می گرفتیم و اگر حالی بود کف بعضی سنگرها را گودتر می کردیم و همه چیز را برای نشستن دور هم و خواندن دعای تحویل سال آماده می کردیم .

یادش بخیر !

وقتی «عملیات والفجر ۱۰» تمام شد ما در آستانه سال نو در سنگری در شهر حلبچه با بچه های تخریب دور هم نشسته بودیم بوی بد گاز های شیمیایی هنوز به مشام می رسید .

آن روزها زیر آن آسمان آبی امکان خانه تکانی یا سنگر تکانی پیدا نشد اما دعای تحویل سال را خواندیم و طبق معمول عید، سکه تبرکی امام را گرفتیم.

گاهی سفره ی هفت سین هم رو به راه می شد. هر گردان با آلات جنگی خود سفره ای ترتیب می داد. سفره ی بچه های تخریب هم سیم خاردار،سرنیزه ، سیم چین ، سیم تله ،سیم خاردارچین ، انواع مین های سوسکی و سبدی و...بود و عکس شهدا هم زینت بخش سفره ی هفت سین بود و یادی از آنها می کردیم که جان دادند تا بهاری ترین فصل ها و سالها نصیب ماشود.

آنها رفتند تا آبی ترین آسمان مال ما باشد. آنهایی که بال گشودند و به ما یاد دادند در سفره های هفت سین با سکه دلخوش نباشیم.

به هر حال :

هنگام سال تحویل حال و روز خیلی خوبی داشیم و . . .

یادش بخیر !

و اما :

سال نو مبارکتون

.: باران .:

چهارشنبه سوری

baran87 — Tue, 17 Mar 2009 05:14:41 GMT

امشب چهارشنبه آخر سال ۸۷ است .

امشب چهارشنبه سوری است .

طبق رسم گذشته امشب از روی آتش خواهیم پرید !

اما :

بیایید : امسال در شب چهارشنبه سوری کنیه هایمان را آتش بزنیم و از روي آن بپريم .

بياييد : گناهانمان را به آتش بكشيم و از روي هواي نفس بپريم .

و بالاخره بياييد : براي هميشه خصومت ها را آتش بزنيم و از روي آن بپريم .

.: باران :.

خاطره - شهید سید جواد خوش قلب طوسی

baran87 — Tue, 10 Mar 2009 07:52:18 GMT

براي بزرگنمايي اينجا را كليك نماييد

کم کم هوا تاریک می شد . نیروها داخل کانال برای عملیات کربلای ۲ در منطقه ی عملیاتی حاج عمران آماده می شدند .

با تعدادی از بچه های تخریب مشغول خداحافظی بودیم .

سیدجواد خوش طوسی مثل همیشه شاداب خندان می گفت بچه ها اگه نامه ای دارید به من بدهید چون امشب قراره من به جمع دوستان شهید به پیوندم !

به من نیز گفت آقا سید شما هم اگه نامه ای داری به من بده تا برات ببرم .

بالاخره مراسم خداحافظی و وداع تمام شد و راهی عملیات شدیم و آن شب شهید سید جواد خوش قلب طوسی بنابه گفته ی خویش برای همیشه رفت .

یادش گرامی باد .

.: باران :.